“Bu Dil Benim Değil”
(“This Language Is Not Mine”)
Türkçe konuşuyorum,
ama bu dil benim değil.
Bu ses —
GökTürklerin taşıdığı değil,
saraya girerken diz çökenin sesi.
Bu kelimeler,
atın sırtında doğmadı.
Onlar
halıların üstünde fısıldandı,
farsça dualarla karıştı,
arapçayla boğuldu.
Ben
taşlara kazınan dili özlüyorum.
Rüzgarın,
atın,
göğün konuştuğu dili.
Osmanlı aldı —
sesimi aldı,
adımı aldı,
ve bana “Türk” dedi.
Ama ben o “Türk” değilim.
Ben GökTürk’üm.
Ben,
henüz bozulmamış
henüz yazıya tutsak edilmemiş
bir kelimeyim.
Bu dil konuşuyor —
ama ben susuyorum.
Çünkü içimdeki ses
taşlara kazındı,
kitaplara değil.