„Ez Lçaşîn im“
Ez ne tevlihev im, ne qasîyên xwe yên birîn.
Ez ne xewna wanî nimîne, ez xwînê bingehîn im.
Ez ji lçaşînê hatiye me, bi xakê kevn a Kurdistanê.
Bi guhertoya welatê, lê bêguhertîya nasnameyê.
Ew dibêjin: tu yekî bûyî, ji zêdetir bêdeng.
Ez dibêjim: ez bûm berxwedan, ez bûm deng.
100 caran bi min re, wisa çêkir nekarin.
Lê ez bi xwe çêbûm — ew jî nekarin bidin navê min.
Ez ne yekçand im, ez serdema mezin im.
Ez Kurdistan im — ne hêvî, lê gelekî ziman.
Lçaşîn ne dîrok e — ew ez im, ez jî ew im.
Ez xurtîya bingehîn im, ez xwînê destpêk im.