Gitmem Gürcistan’a, bir şey yok orada
Dağlar sessiz, kalbim yorgun, boş sokakta
Gitmem Gürcistan’a, yansın harita
Benim yolum belli, geçer Ararat’tan
[1. Kıta]
Dediler, dön köküne, bul kimliğini
Ama ben büyüdüm unutarak kim kimdi
Taş evlerde sustular, ben yazdım içimi
Gürcü değilim, Türküm
[Nakarat]
Gitmem Gürcistan’a, bir şey yok orada
Göçmen kalmış herkes, sahte bir hayatta
Gitmem Gürcistan’a, yollar kapalı
Ruhumun yeri yok, bu masalda
[2. Kıta]
Pasaportlar değişir, soyadı kalır
Sürgünler yazılır, gönülde kalır
Sor bana nerelisin? — Bilmem ki yarım
Ama Gürcistan değil, onu anladım
[Köprü]
Bazen bir dağ bile yetmez insana
Ben rüzgârım, konmam boş limana
Dedem bile sustu, nereye aitiz
Ama ben, ben haykırırım, “Gitmem!” deriz
[Son Nakarat]
Gitmem Gürcistan’a, bir şey yok orada
Benim ülkem yüreğimde, taşırım sonsuza
Gitmem Gürcistan’a, kalsın harita
Ben çizdim kendi yolumu, yak harita!