Kürdistan, eski toprak
Dağların yükseldiği vadilerde,
Bir halk yaşıyor, köklerini taşıyan,
İslam'da değil, bir inançta değil,
Bir tarih var ki, asla unutulmaz.
Eski dünyanın kalelerinden,
Rüzgarla anlatılan dil,
Yıldızlara bakan bir halk,
Ve yeryüzünü besleyen kalp.
Bir inançla doğmuş değil,
Ruhunda özgürlüğün olduğu yerden,
Derin ormanlarda, geniş bozkırlarda,
Ataların yankısı hala çalıyor.
Nehirler akar, hikayeler konuşur,
Tanrıların yürüdüğü bir zamanı anlatan,
Ve İslam sadece uzak bir yıldızdı,
Bu halkın mirasını yönlendirmeyen.
Kürt kalpleri her zaman güçlü atar,
Toprakla, rüzgarla, dağla uyum içinde,
Ve tarih zincir tanımaz,
Hiçbir inanç onları dua etmeye zorlayamaz.
Kürdistan, sen bir inançtan fazlasısın,
Sana ait olan insanların mirasısın,
Sende nefes alırlar, sende yaşarlar,
Ve asla özlerinin ışığını kaybetmezsin.