Beperk jezelf met je eigen regels (25/40)
Er is zoveel overvloed in ons leven dat onszelf beperken de enige weg vooruit is.
Tijd is schaars man.
Wil je echt zes uur per dag naar blauw licht kijken, of toch nog wat van de wind voelen en de blauwheid van de lucht ervaren?
De enige manier waarop je dit voor elkaar krijgt is regels opleggen. Ja. Bureaucratiseer je leven. Maak regels en voel je schuldig.
Nee.
Grapje.
Niet schuldig voelen.
Dat is nog stommer.
Maak regels.
Regels volgen is de weg naar geluk.
Onze samenleving houdt van regels. Dat weet jij ook. Je hoeft ze niet eens te kennen om ze te begrijpen, want mensen confronteren je er graag mee als je afwijkt van die regels.
Wil je geen kinderen? Vind je wat tussen je benen zit ook leuk bij anderen? Heb je graag meer liefdespartners tegelijkertijd? Versier je jezelf graag met inkt? Of lak je je nagels weleens, zoals ik?
Mensen vinden er wat van en voelen de verplichting om er wat van te zeggen.
Dat zijn de regels van de groep.
Optyfen met de groep.
Maak je eigen regels en houd je eraan.
Nogmaals: overvloed is makkelijk. De hele dag in bed op je zij scrollen op je telefoon. Jezelf maar vol blijven vreten met alles wat in een plastic verpakking zit in huis. Dingen maar toe blijven voegen in je winkelmand en bidden dat je thuis bent als pakketbezorger nummer zoveel je straat in rijdt, want wat zullen de buren wel niet denken?
Nee.
Beperk jezelf.
Schrijf ze op. Want als we één ding hebben geleerd van Mozes (±14e eeuw v.Chr.) is dat als je iets opschrijft, het eeuwige waarde krijgt.
Beitel het in steen.
Schrijf op: ik beperk mezelf.
Maar maak de regels niet té krampachtig (dit kan je als een regel zien).
Ik kan het weten. Ik ben dwangmatig van aard. Te krampachtige regels verpesten je levensgeluk.
Zeg niet: elke dag 10.000 stappen. Zeg: een grote wandeling in de ochtend en een kleine wandeling aan het einde van de middag of in de avond. Het gevolg: bijna altijd 10.000 stappen, maar niet elke dag.
Zeg niet: elke dag vijftig pagina’s lezen. Dat is niet te doen als je Russische literatuur openslaat of Franz Kafka (1883–1924) erbij pakt. Maar dat is juist wel te doen als je De zeven echtgenoten van Evelyn Hugo of andere boeken van Taylor Jenkins Reid (1983) erbij pakt. Zeg: 45 minuten per dag achter elkaar lezen met een bakje thee en pianomuziek in mijn oor. Het liefst zet je er ook nog een tijdstip bij. ‘Elke dag om 19 uur ga ik 45 minuten lezen met een bakje thee en pianomuziek in mijn en geen telefoon in de buurt.’
Zeg niet: acht uur slaap. Zeg: om 21.30 uur lig ik in bed.
Ik snap wat je nu denkt: waarom al die regels? Ik ben punk. Ga weg met je regels.
Maar dan heb je het leven niet begrepen.
Overvloed maakt oppervlakkig.
We zoeken diepte. En diepte bereik je door moeite te doen, wat alleen lukt als je het met volledige concentratie uitvoert. Zoals lange wandelingen je hoofd en lijf rustig maken. Zoals met lang lezen je herinneringen en inzichten aan elkaar gaat koppelen. Zoals met voldoende nachtrust je je de volgende dag fitter en blijer voelt.
Via de beperking vind je vrijheid.
Ja.
Je bent een vogel. Op zoek naar een kooi.
Bouw je eigen kooi. Maar laat het deurtje open.
liefs,
tomson