tomson darko

Heb je ook weleens dat je lichaam je signalen geeft, zoals slecht slapen of een veranderde eetlust, maar je de link met je stemming pas veel later legt?

Het is een vreemd soort vertraging. Je lichaam lijkt al te weten hoe je je voelt, terwijl je bewustzijn nog niet zo ver is.

Bij mezelf merk ik twee verschillende signalen die aangeven dat ik in een wat sombere periode zit.

• Het eerste signaal is mild en voelt bijna als een natuurlijke seizoenswisseling.
• Het tweede is gekoppeld aan specifieke situaties en brengt meer onrust met zich mee.

Misschien herken jij ook zulke signalen in je lijf en gedrag die aangeven dat je in een sombere periode zit.

Ik deel hoe dit voor mij werkt, zodat jij jouw eigen signalen wellicht ook beter zult herkennen.

==

Wanneer somberheid langzaam mijn dagen insluipt, gebeuren er twee dingen met mijn lichaam:

• behoefte aan meer slaap
• minder tot geen eetlust

Pas wanneer de weegschaal een daling laat zien, realiseer ik me vaak hoe ik me voel.

Apart toch?

Dit patroon herhaalt zich keer op keer.

Andere signalen zijn subtieler, maar net zo belangrijk:

• het reageren op appjes gaat steeds moeizamer
• ik blijf later op, zonder duidelijke reden

==

Soms voelt het alsof mijn lichaam en geest ongemerkt door verschillende seizoenen bewegen.

Optimistische, creatieve periodes gaan over in kalme, neutrale fasen, en die worden soms afgewisseld door een sombere teruggetrokkenheid.

Wat me stoort aan veel zelfhulpboeken en wetenschappelijke literatuur over ‘je beter voelen’, is de nadruk op het vinden van een perfect evenwicht waarin je je constant ‘goed’ zou moeten voelen. Maar zo werkt het leven niet, toch? De natuur volgt ook een cyclus.

Ik houd van mijn kalme periodes, net zoals van de hyperactieve, vrolijke fases. En teruggetrokken fases vind ik ook wel lekker eigenlijk. Capuchon op, muziek in mijn oortjes, verdwalen in mijn eigen gedachten.

Zolang ik goed voor mezelf zorg, is er niets aan de hand.

• genoeg bewegen
• voldoende rust nemen
• op tijd eten
• niet overwerken

Er is ook een andere dynamiek in mijn leven: stress en onzekerheid, vaak gekoppeld aan een specifieke situatie.

Deze uit zich anders dan somberheid:

• ik heb vaker nachtmerries
• mijn gedachten blijven in cirkels draaien, vooral onder de douche
• in slaap vallen wordt moeilijker
• ik eet meer en ongezonder
• vaker naar de wc voor een twee’tje

Stress is beter te herleiden. Bijvoorbeeld het bericht dat je je woning binnen twee maanden moet verlaten. Natuurlijk wordt een mens daar onrustig van.

Het hoofd zoekt naar een oplossing die er nog niet is, en het piekeren begint.

Het nadeel van situatie-afhankelijke stress is dat er niet altijd een oplossing is. Je moet erdoorheen, verdomme.

Zoals bij een ziekte van een familielid, een geliefde die je verlaat, geldzorgen, of wanneer een langgekoesterde droom onhaalbaar blijkt.

Deze situaties dwingen je niet alleen tot aanpassing, maar vaak ook tot het accepteren van een realiteit die je nog niet wil accepteren.

Dat kost tijd. De donkere gevoelens laten razen. Proberen een vorm van acceptatie te vinden voor datgene waar je geen invloed op hebt. Al gebruik ik liever het woord ‘overgave’.

Zolang je goed voor jezelf zorgt, overleef je de stressvolle periode. En elke keer dat je beseft dat je in een zelfdestructieve modus zit en je er klaar mee bent. Dat is het moment om opnieuw te beginnen:

• sporten
• stoppen met alcohol
• op tijd slapen
• minder scherm
• meer vrienden zien

Zodat je gedachten langzaam aan weer lief voor je worden.