Herinneringen verdwijnen niet, de toegang wel, documenteer daarom je leven (26/40)
We onthouden meer dan we beseffen.
Want een herinnering is slechts een pad in ons hoofd naar een cel met informatie toe. Hoe vaker je aan iets denkt, hoe sterker dat pad. En andersom geldt hetzelfde.
Het zijn niet de herinneringen die verdwijnen, maar het pad ernaartoe.
Je dacht er simpelweg te weinig aan.
Dat is uiteraard ook het grootste gevaar met onze ogen gericht op een glasscherm met oplichtende pixels. Het laat de tijd sneller voorbijgaan. Waardoor geen enkele ervaring een herinnering waard wordt.
Noem acht TikTok-video’s die je gisteren hebt bekeken? Precies.
Ik haat het.
Ik vond in een klein kastje op mijn schrijfkamer een one line a day-boekje terug. De laatste opgeschreven regels komen uit 2020. Blijkbaar heb ik na een paar maanden trouw invullen de strijd gestaakt.
Ik snap het wel. Corona. Een verhuizing. Eigenlijk allemaal noemenswaardige momenten. Maar ja. Druk.
Al die dagen die ik dacht vergeten te zijn, stonden gewoon in het boekje. Van die kleine korte zinnen, die meteen een levendig beeld in mijn hoofd activeerden.
- Het glas dat tegen het puntje van de vaatwasser aankwam en zo in duizend stukjes brak.
- De vriend die langskwam om te wandelen en we zwijnen tegenkwamen. Zeven biggetjes. Twee ouders. Een leidde de groep. De ander stond stil en keek om zich heen, om vervolgens achteraan te sluiten. Het was net een klaar-over bij een basisschool.
==
Wat is het nut van een herinnering?
Een herbeleving van de dagen van je eigen leven.
We leven sowieso tegenwoordig meer in ons hoofd dan in ons lijf. Angsten voor wat komt. Zware gevoelens over wat is geweest. Maar al het normale lijken we te vergeten.
Deze aantekeningen over het leven versterken het besef hoe snel tijd daadwerkelijk gaat. Waardoor je vertraagd.
Ook breng je de vanzelfsprekendheid van je huidig leven in kaart. Om pas over paar jaar te beseffen hoe bijzonder een periode in je leven was.
- Al die mensen die ik niet meer spreek, maar met wie ik wel veel tijd heb doorgebracht. Mijn hart gloeit nog steeds op als ik een zinnetje lees. Zoals: geluncht met Kelly bij het grote raam in het stadskantoor in Utrecht. Terwijl ik haar achternaam niet meer weet en zo haar ook niet meer online kan opsporen.
- Al die tijdelijke obsessies die mijn dagen vulden, tot het uitdoofde. Zoals mijn Werner Herzog periode en Munch periode en Vincent van Gogh periode en Dead can dance periode
Ik ben inmiddels opnieuw begonnen met elke dag noteren.
Het boekje heet ‘Some lines a day.’
- Elke pagina bestaat uit vijf vakken.
- Elk vak is een jaar.
- Elke pagina een dag.
- Elke ochtend na opstaan besteed ik vijf minuten aan dit boekje om op te schrijven wat ik gisteren heb gedaan.
- Om het volgend jaar weer tegen te komen en te beseffen: oh ja, dat was toen.
- Oh ja, toen voelde ik me ook zo waardeloos de dag na mijn verjaardag.
Maar denk niet dat je er pas over een jaar wat aan hebt.
Nee.
Door een paar dagen terug te bladeren zie ik al hoe mijn gevoelens echt extreem wisselen. Het was op maandag dat ik het allemaal niet meer zo goed wist. Het was woensdag dat ik wat mensen zag en leuke dingen schreef en fantastische dingen deed.
Je denkt dat je leven klote gaat. Maar meestal beoordeel je alleen de laatste twee dagen.
Alsof je geheugen niet verder reikt dan wat je de afgelopen achtenveertig uur hebt gevoeld.
Let er maar eens op.
Woorden op papier spreken een andere waarheid.
Zo’n mini-dagboekje helpt je te zien hoe het echt de afgelopen zeven dagen met je gaat.
Dit dagboekje is overigens niet bedoeld om je zorgen te verlichten of je gevoelens van je lijf naar het papier te krijgen.
Ik wou dat het zo simpel was.
Nee.
Het is bedoeld om dat wat je nu denkt en voelt en beleeft te documenteren. Zodat je jezelf er over een aantal dagen weer aan kunt herinneren. Of een jaar.
Over een jaar ben je deze dag misschien vergeten. Maar het pad naar de herinnering is er nog.
Het heeft slechts een hint nodig om actief te worden. Slechts een regel in je eigen handschrift, en je voelt het weer in je lijf.
Ik zeg het je, documenteer de dagen van je leven en krijg grip op de tijd.