Waarom discipline niet is wat je denkt dat het is (35/40)
Discipline is best wel een verwarrend begrip.
Als iets ‘als vanzelf’ gaat, moet je het dan nog discipline noemen?
Zoals die ene persoon die we allemaal kennen die drie of vier keer per week sport.
Week in, week uit. Zonder excuses. Zonder twijfel.
Is dat discipline?
De tennisser Richard Krajicek (1971) zei eens dat sporten helemaal niet moeilijk is. Iedereen kan hard werken en zich uitsloven. Het is het moment na het sporten dat telt.
Heb je het in je om na afloop niet een suikerrijk drankje te drinken of een biertje te pakken in de kantine? Of een pizza te bestellen?
Laat maar zeggen: al die dingen die het gezondheidseffect van sporten meteen tenietdoen?
Ik kan er een beetje over meepraten qua sporten en op komen dagen.
==
Ik heb een paar maanden lang een intensieve hardloop-rugzaktraining gevolgd. Drie keer per week met een klein groepje, onder begeleiding van trainers.
Elke week begonnen we op hetzelfde tijdstip in de avond aan een tocht van tien kilometer.
Met een verzwaarde rugzak rennen ziet er best opmerkelijk uit voor de ander. De solistische hardlopers die we tegenkwamen, deden heel erg hun best om niet naar ons te kijken. Wellicht waren we te imponerend. Maar de groepjes hardlopers die we zagen, begonnen te klappen, complimenten te geven of ons aan te moedigen. Dat was overigens ook raar.
Elke week weer kwamen we dezelfde hardlopers tegen.
Maar op de dagen dat het regende, zagen we niemand.
We waren de enige.
(Al moet ik zeggen dat de kosten van deze training ook een hele goede motivatie waren om op te blijven komen dagen.)
Of neem zoiets als dat buikje van je kleiner maken.
Het is relatief simpel.
Eet minder, beweeg meer.
Dat kan iedereen.
Maar kun je ook bij een traktatie op werk de taart laten liggen?
Dat maakt het zo moeilijk.
Afvallen was een hot topic op het kantoor waar ik werkte.
Het beeld van de vrouw van de administratie die maar klaagde dat ze nauwelijks afviel, terwijl ze met haar bureaustoel naar zo’n grote glazen pot van een meter hoog vol spekjes rolde en haar hand erin stak, zal ik nooit meer vergeten.
Ik denk niet dat ze het zelf in de gaten had. Het was gewoon de gewoonte die won.
Discipline is dat wat je doet als je je het zwakst voelt en de verleiding het sterkst is. En dat je dan alsnog kiest voor wat ‘goed’ voor je is in plaats van ongezond. Dat je je aan de afspraken houdt die je met jezelf hebt gemaakt. Om die betere versie van jezelf te worden.
==
Ik weet zelf eigenlijk niet of ik echt gedisciplineerd ben.
Ik ben vooral dwangmatig.
(Kan ik niets aan doen, het is een vastgestelde stoornis. Ben ik voor behandeld. Heeft een beetje geholpen, maar niet echt.)
Als ik iets afspreek met mezelf, moet ik dat elke keer doen. Falen is geen optie. Eén keer niet doen is het begin van het verval. Dus doe ik het koste wat kost.
Dat klinkt net zo vermoeiend als het is.
DIEPE ZUCHT.
Je moet niet tegen me praten over niet zo streng zijn voor mezelf, of dat ik mezelf ontspanning moet gunnen en dat soort dingen.
De dwangmatigheid wint altijd.
Ik raad het je niet aan.
Er is wel iets wat ik je wél aan kan raden.
Ik kwam het tegen in het managementboekje The One Thing (2013) van Gary Keller (1957).
“Don’t be a disciplined person. Be a person of powerful habits and use selected discipline to develop them.”
Hij betoogt dat je geen extreme discipline nodig hebt om iets te bereiken. Nee.
Kies één gewoonte die echt verschil maakt, en gebruik net genoeg discipline om die gewoonte in je leven vast te houden.
Zoals elke maandagavond een rondje hardlopen. Of het nu regent of niet. Of om een zak met worteltjes mee te nemen en dat te eten in plaats van taart.
Zorg dat dat een goede gewoonte wordt.
Goede gewoontes zijn als rente op je spaarrekening.
Grapje.
WELKE RENTE?
Goede gewoontes zijn als de inflatie in onze economie.
Het stijgt en het stijgt en het stijgt maar.
Ten goede van jezelf.
Kun je dat?
Als het antwoord ja is, ben je een gedisciplineerd persoon.
Gefeliciteerd daarmee.
Doe er je voordeel mee.
Een andere suggestie.
Als je je buikje wil laten krimpen, haal dan geen chips in huis. Dat is ook een vorm van discipline.